Brussel, 2015

Eens per jaar gaan Noordelijke bestuurders en de top van de ambtenarij naar Brussel. Het thema in 2015 was startups. Voor de verandering mocht een groepje ondernemers ook mee, waaronder ikzelf. Twee volstrekt andere werelden trokken 2 dagen met elkaar op. Ik werd gevraagd om een afsluitend woord te houden.

Het was een prachtige klassieke, barokke zaal. Smal en diep. Bomvol. Er was een podium. Achterin werd volop geborreld en luidkeels gepraat. Het alcoholniveau en stemniveau waren zo hoog, dat de sprekers nauwelijks te verstaan waren, ondanks de microfoon en versterking.

Spreker nummer een was CEO BeNeLux van een grote multinational. Ze vertelde een belangrijk verhaal over hoe disruptief digitalisering is. Hoe ook de wereld van de overheid radicaal gaat veranderen. Het merendeel van de zaal overschreeuwde haar. Men was te druk met elkaar, zich flink lavend aan de gratis drank. Best wel respectloos.

Na haar volgde de voorzitter van een grote ondernemersvereniging. Hij vertelde hoe belangrijk het was om ondernemers de ruimte te geven in zo’n snel veranderende en digitaliserende wereld. Hij riep de overheid op om vooral faciliterend op te treden en ondernemers meer ruimte te geven. ‘Vraag de ondernemers wat ze willen in plaats van het voor ze te bedenken.’ Hij onderging hetzelfde lot: men negeerde hem, dronk en schreeuwde erop los.

Ja en toen mocht ik het podium op. Haha.

“Hallo allemaal, mag ik even uw aandacht. Ja weet u, hier in het zuiden vinden ze ons Noorderlingen vaak een stelletje botte boeren. Laat ik nog even botter zijn dan al die mensen daar achterin de zaal. Ja jullie daar. Als je niet het fatsoen had om even te luisteren naar die mensen waar je wat van zou kunnen leren, ga dan lekker nu terug naar Friesland, Groningen of Drenthe. Ga maar weg.”

*stilte*

“Ha mooi, nu ik jullie aandacht heb, wil ik graag even wat kwijt over iets dat ik deze twee dagen heb mogen ervaren. Jullie hebben uitgebreid kunnen praten en vergaderen over startups. Wel jammer dat het vooral *over* startups ging, en er niet mèt startups werd gepraat.”

“Het meest schrijnende dat ik hoorde was iemand die zei: ‘nou wij doen binnen onze overheid ook een leuk nieuw project, dus we zijn eigenlijk zelf ook een beetje een startup’. Hoe gênant. Met je vaste baan, ontslagbescherming, dertiende maand, CAO en pensioen. Een ondernemer die een startup lanceert, die steekt zich persoonlijk diep in de schulden, met een kans van 9 op 10 dat hij of zij persoonlijk failliet gaat. Echt alsjeblieft hè, dit is zo’n miskenning van wat ondernemen inhoudt.”

“Ik hoorde veel verhalen over subsidies dit, en programma’s dat, voor startups. Maar geen van de succesvolle ondernemers die ik uit onze regio ken, die gave digitale bedrijven zijn begonnen, hebben dat met jullie hulp gedaan. Ze deden het zelf. Zij bouwden uit het niets een nieuwe sector op. Zonder dat jullie er beleid of aandacht voor hadden. Je was in feite irrelevant voor ze. Ben je überhaupt wel nodig?”

“Sterker nog, het is ze gelukt hun bedrijven groot te brengen, niet dankzij jullie, maar ondanks jullie. Dat zit zo: om positie te verkrijgen moeten deze bedrijven zo snel mogelijk groeien. Al hun winst in innovatie en groei investeren. Maar door die bizar hoge belastingen op arbeid en winst, wordt personeel onnodig duur, en kunnen ze minder mensen een baan bieden. Ook blijft er minder geld over voor innovatie en groei. Je remt banen. Je remt investeringen. Je remt de economie. Je ondermijnt hun internationale concurrentiepositie. En nu wil je je wel heel graag met hun succes associëren.”

“Dat belastinggeld, dat zij ophoesten, het gaat naar jullie. Naar jullie salarissen, naar jullie overhead. En dus ook naar jullie subsidies. Ons geld onder het mom van banen, maar overheden scheppen geen banen, dat doen bedrijven. Ons geld waarmee je middelmatige bedrijfjes financiert die hierdoor vanaf dag 1 niet leren op eigen benen te staan. Je kent ze wel, van die nep-ondernemers die rond subsidiepotten zwermen: met hen moeten de goede bedrijven zien te concurreren: niet alleen op diensten, maar ook op de krappe arbeidsmarkt. Waar je ook nog eens zonder overleg met de sector nieuwe bedrijven in die krappe pool probeert te acquireren. En bedankt hè.”

“Ergo, je hebt de mond vol van de economie aanjagen en de hippe term ‘startups’, maar werkt de bedrijven tegen in plaats van dat je ze helpt. Dus ja, dat zet wel te denken hè. Als je deze bedrijven echt wil helpen… als je echt de economie in de regio aan wil jagen: zeg dan per direct je ambtenarenbaan op en solliciteer bij een startup. Of nog beter: begin zelf een startup, maar dan wel zonder subsidies. Ik daag jullie uit. Dankjewel, doei!”

😜

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s